John Cleese o wspomnieniach z lat '60

John Cleese: Na hasło "lata 60." ludzie dzisiaj mają różne skojarzenia: rock, seks, narkotyki i tak dalej - ale dla mnie najważniejszym wspomnieniem tej dekady są podatki. Mieliśmy wtedy socjalistyczny rząd, który na wszystko miał tylko jedną odpowiedź: podnieść podatki. Jako młody człowiek na dorobku pracowałem bardzo ciężko, ale to oznaczało tylko tyle, że wpadłem w 83-procentowy próg. Co oznacza ta pańska mina?

Wojciech Orliński: Niedowierzanie i chęć sprawdzenia w internecie zaraz po zakończeniu wywiadu.

- Awans do klasy średniej średniej

Najwyraźniej niektórym trudno zrozumieć, że zanim Rząd "da", będzie najpierw musiał "obdarowywanym" zabrać, a im więcej wydatków "publicznych", tym więcej trzeba zabrać.

Gwałt na rozumie za Twoje pieniądze

Ustrój sprawiedliwości społecznej, na dobre rozpanoszony w Polsce, usiłuje wszelkimi środkami zadomowić się u nas na stałe. Do środków owych zaliczam między innymi namolną propagandę sukcesu, której ostatnim przejawem stał się niniejszy materiał wideo.

Ktoś mógłby zapytać - co Ci się Piotrze w tym nie podoba? Animacja jest zgrabna, filmik zrobiony z pomysłem; czego chcieć więcej? Odpowiadam więc zawczasu:

• Rzetelności
• Wyjaśnienia kto i ile wyłożył na ten film pieniędzy

Moje zawoalowane pytanie z drugiego punktu jest, naturalnie, retoryczne - PARP za pieniądze podatników zafundował sobie animowany odpowiednik wibratora, którym łechce się leniwie, robiąc przy okazji przysługę rządzącej sitwie. 

W kwestii rzetelności, rząd Słońca Peru przy asyście medialnych pożytecznych idiotów zafundował nam teatrzyk pod tytułem "Jedyni w Unii", kreując się na ekonomiczne bóstwa. Tymczasem prawda jest zgoła inna.

Polska za fikcyjny w istocie wzrost gospodarczy zapłaciła lawinowym wzrostem zadłużenia, które będziemy spłacać jeszcze długie lata, jeśli sitwa cymbałów nie przystanie aby choć raz w tej kadencji pomyśleć i przyciąć rozmiary "administracji", czyli bandy zawodowych podgrzewaczy stołków, przetykanej gdzieniegdzie kilkoma takimi, którzy faktycznie się do czegokolwiek przydają. Na domiar złego, nasza niewesoła sytuacja ma ma równie niewesoły kontekst. Nie sądzę, by znalezienie się w jednym gronie z Grecją wśród krajów które odnotowywały wzrost PKB podczas kryzysu predestynowało nas do czegokolwiek dobrego - na pewno świadczy natomiast, że szafowanie PKB to tylko wygodna wymówka, żeby nasz ulubiony Pinokio mógł pokazać się na tle telebimów z "zieloną wyspą".

Co zaś do sprzyjających warunków dla przedsiębiorstw, szczególnie tych małych, litościwie się nie wypowiem. Każdy kto choć próbował założyć i uczciwie prowadzić firmę, zatrudniając kogokolwiek na etacie sam dostrzeże, jak dalece posunięta jest hucpa sygnowana przez PARP.

Piotr Dopart

Parytet prawdziwie demokratyczny

Tyle się ostatnimi czasy mówi o wprowadzaniu parytetów, które zrównałyby proporcje kobiet do mężczyzn w parlamencie, prowadząc do prawdziwej demokratyzacji życia społecznego. Pomysłowi przyklasnęły niemal wszystkie partie, dając wyraz swej postępowości. Podczas gdy łezka wzruszenia kręci mi się w oku, pewna sceptyczna i humanistyczna część mnie jest zasmucona. Parytety nie wzięły bowiem pod uwagę społeczności LGBT i innych mniejszości płciowo-seksualnych, której przedstawiciele mają identyczne prawo do zasiadania w parlamencie, jak przedstawiciele innych grup.

Jednak nawet parytet 11,(1)% (po równo dla kobiet, mężczyzn, lesbijek, gejów, biseksualistów, biseksualistek, kobiet w ciele mężczyzn, mężczyzn w ciele kobiet oraz hermafrodytów) nie oddaje różnorodności naszego społeczeństwa.

Najbardziej uciskaną, odcinaną od głównego nurtu społeczeństwa grupą społeczną są bowiem niereformowalne imbecyle. Wyśmiewani przez znajomych, muszą więcej jeść i ćwiczyć, aby niedostatki umysłowe nadrobić masą, skutecznie odstraszającą prześmiewców. Brak chęci do kumulowania wiedzy ciężko odpracowują, powtarzając kolejne klasy, a po zdanej z trudem (o ile w ogóle) maturze, zamiast zatrudnienia na tak eksponowanych i dobrze płatnych stanowiskach jak nauczyciel czy pielęgniarka, skazani są na ciężką harówkę fizyczną. Niekiedy nie są wręcz zdolni do utrzymania najprostszego, najmniej wymagającego etatu, co skazuje ich na żywot przeciętnego bandyty lub "karierę" w strukturach przestępczych. Za kradzionym, drogim sprzętem elektronicznym i przyciemnianymi szybami luksusowych samochodów skrywają swoją prywatną tragedię i cierpienie, wykluczeni nawet z możliwości kandydowania do Parlamentu, wskutek głęboko niesprawiedliwej ustawy sprzed kilku lat, wprowadzonej tylko po to, żeby nieludzcy sadyści z Sejmu mogli pozbyć się groźnej konkurencji w postaci niejakiego Andrzeja L.

W świetle powyższego postuluję więc: Szanowni Rządzący! Aby oddać sprawiedliwość każdej uciskanej grupie społecznej, musicie odszukać 280 największych cymbałów (O! Pardon! Miałem oczywiście na myśli inteligentnych inaczej!) i zapewnić im 230 miejsc w Sejmie oraz 50 w Senacie. Oczywiście w obrębie tej grupy jesteście zobowiązani stosować wspomniany wyżej parytet 11,(1)% ze względu na orientację seksualną i płeć. Nie dajcie się zwieść przykładowi Szwecji - Ci wstecznicy stchórzyli, wybrali oszołomstwo, choć początkowo szli raźno w awangardzie pozytywnych zmian.

Postęp zwycięży!

Piotr Dopart

Apocalypse Now?

Nie dalej jak kilka dni temu zaproszony przez portal rp.pl analityk wieszczył załamanie rynków światowych, upadek państw wywołany rozpadnięciem się równowago pomiędzy walutami, a już teraz rozwój sytuacji zdaje się potwierdzać jego słowa. Północnokoreańska prowokacja raczej nie wywoła poważniejszych efektów, bo wszyscy wiedzą, że wojna toczy się już od dawna, na zupełnie innych frontach. Potwierdzeniem tego jest dzisiejsza informacja serwisu wyborcza.biz, o tym że Rosja i Chiny przypuściły wspólny szturm na dolara.

Tak oto USA zostają ukarane za odejście od swoich ekonomicznych ideałów na rzecz obłąkanego wydawania pieniędzy, których się w istocie nigdy nie miało, i za rezygnację ze zdroworozsądkowej waluty opartej na złocie. W świetle faktu, że USA siedzą praktycznie w kieszeni u Chin, wyłożenie dolara - przy zdecydowanie niedoszacowanym juanie - wyrzuci Stany Zjednoczone w limbo zadłużenia i dalej.

Teraz czekamy na rozwój sytuacji, choć bez przesadnego optymizmu. Kto jak kto, ale supermocarstwa na błędach się uczą dopiero gdy upadną - czasem nawet nie wtedy.

Piotr Dopart